uzun bir aradan sonra merhaba

kaç kere başlayıp yarım bıraktım bu yazıyı.yazacak çok şey var.ama ben de yazacak iştah yok nedense.bir de hep uykuluyum.odaklanamıyorum hiçbirşeye.hemen sıkılıyorum,yoruluyorum.kafam dağınık biraz.detaylar az sonra...

yazmayalı hayatım bir hayli değişti.yaşadığım il,işim,evim,çevrem.en önemlisi ben.eylül'ün başında hayatımı anlamlandıran,bizi çok sevindiren bir haber aldım.ANNE OLUYORUM!!!Kocacımla benim bir parçamız,minicik bir bebişimiz olacak.ikiz şüphemiz vardı ama netleşip tek olduğunu öğrenince biraz rahatladık.o da güzel birşey ama eminim çok zor bir durum.hele benim gibi çalışan anneler için.
hamilelik çok değişik,farklı bir duygu.15.haftadayım şimdi.haftaya üçlü tarama var.heyecanla bekliyorum.ultrasonla bebeği göreceğiz.hele kalp atışlarını dinlettikleri zaman çok tuhaf oluyorum.çoğunda da ağlıyorum:((( göbüşüm de büyüdü:)akşam 8'de uyuyakalıyorum.uykucu şirin oldum:)bebişime anı defteri tutuyorum.yaşadıklarımı anlatıyorum ona.

ilk dönemlerimi biraz zor geçirdim.evime taşınamamıştım.lojmanın çıkması 1 ay sürdü nerdeyse.burda yeni tanıştığım bir arkadaş da kaldım o sürede.Allah razı olsun.sürekli seyahat ediyordum.bu yüzden birkaç kere rahatsızlandım ama artık taşındığımız için rahatım.mide bulantıları de korktuğum kadar çok olmadı.normalde kokusunu sevmediğim yemeği yemem;kokuya karşı çok hassasımdır.ilk dönemlerde sadece diş fırçalarken ciddi bulantım oldu.şimdi o da azaldı.ve deli gibi patlamış mısır aşerdim.burnuma kokup durdu.hala da kokuyor:)bulunduğumuz yer şehir merkezinden dışarda olduğı için mısır depoladık:)mikrodalgada patlatılan varmış.onu keşfettik bu vesileyle.bayağı pratikmiş.

tabi bu güzel durumların yanında beni üzen olaylar da oldu yazmayalı.taşındığımız günü ertesi minnoş cam açıkken kedilerin peşinden koşup gitti:( bütün gece uyumadık.bakmadığımız yer kalmadı.kampüs içinde lojmanda olduğumuz için bütün görevlilere resmini gösterip yardım istedik.eline kediyi alan ebru hanım bu sizin kediniz mi diye getirdi.hepsinde heveslenip sonrasında yaşadığım hayal kırıklığı çok kötüydü.veterinerimiz birkaç gün gelmeyebilir.sokağın tadını çıkarır dedi.ama benim şaşkoloz kızım ertesi gün gittiği saatte geri geldi:)ama ben o 24 saat içinde ne kadar gözyaşı döktüğümü bilmiyorum.en kötüsü çevremde beni bu durumdayken anlayan kimsenin olmaması idi.eşim dışında tabii.oh iyi olmuş,bebekle olmaz zaten diyen mi ararsın,bir kedi için bu kadar ağlanır mı diyen mi.dalga geçen mi.telefonu kaybolunca ya da değer verdiği birşey üzülen insanoğlu sözkonusu bir canlı olunca nasıl bu kadar duyarsız olabiliyor aklım almıyor doğrusu.ayçacığıma burdan özel teşekkür etmek istiyorum.onunla konuştuğum da hep içim rahatladı.çok teşekkürler canım.

ve diğer bir durum.TOKSOPLAZMA.toksoplazma bir bakteri.hamilelikte bu bakteriyi almamanız gerekiyor.anne bebeğe de geçirirse bebekte ciddi problemler olabiliyor.hamile olmayan bir insan bu bakteriyi aldığında grip gibi atlatıyor.ve bir kez bu bakteriyi alırsa bağışıklığı oluyor.bir daha toksoplazma alma şansı yok.tabi bu durumun beni ilgilendiren kısmı bu bakterinin kedilerin dışkısıyla da insanlara geçebilmesi.diğer hayvanlar da etleri uygun şekilde pişirilmezse bulaştırıyorlar.hastalık insana iyi pişmemiş,çiğ et,iyi yıkanmamış yeşilliklerin yenmesiyle ya da toksoplazmanın doğrudan ağızdan yutarak alınmasıyla geçiyor.ama toksoplazma deyince herkesin aklına ilk önce kediler geliyor.kediler genelde bebekken geçiriyorlarmış.kuru mama yiyen,dışarıya çıkmayan,fare,kuş avlayıp yemeyen,parazit tedavisi düzenli yapılan ev kedilerinde bu parazitin görülmesi neredeyse imkansız.kedinin tuvaletini temizledikten ,çiğ et elledikten sonra ellerinizi yıkamanız gerekir.kediler de insanlar gibi bir kere toksoplazma aldıktan sonra bir daha geçirmiyorlar.konuyla ayrıntılı bilgi burada.
benim de testlerim de toksoplazmam negatif çıktı.yani geçirmemişim.geçirmiş olsam herşey süper olacaktı.bir daha geçiremeyeceğim için.şimdi dikkat etmem gerekiyor.dışarda yemek yemiyorum,minnoşun tuvaletini temizlemiyorum.önlemlerimi aldım.ama doktorum kedimin evden uzaklaşması gerektiğini söyledi.ev kedisi olduğunu ve diğer bütün hususları anlatmama rağmen ikna edemedim.bildikleri toksoplazmanın tüyden geçtiği.hiçbirşey bilmiyorlar.insanı bebeği ile kedisi arasında tercihe zorluyorlar.öyle zor ki.
ve minnoşu benden aldılar.15 gün kadar bir arkadaşımızda kaldı.ara ara gidip gördüm.ama psikolojim oldukça bozulduğu için geri aldık.minnoşa da kan tahlili yaptırdık.el altından yapılıyor kedilerin testleri de.elinize bir belge veremiyorlar.sözlü söylüyorlar.düşük bir oranda pozitif çıktı.kediler bir kere geçirirlerse uzun süre aynı oranda pozitif kalıyormuş.veterinerimiz de çok büyük ihtimalle eskiden geçirmiş olduğunu söyledi.emin olmak için bir daha yaptıracağız.aynı şekilde çıkarsa korkulacak birşey yok.şimdi onu bekliyoruz.inşallah birşey çıkmaz.internette bu konuyla ilgili okumadığım yazı kalmadı.hepsi de aynı şeyleri yazdığı için içim rahat.ama halkımızın hep kulaktan dolma bilgileriyle herşeyi bilen halleri yok mu.beni hasta ediyor.bu süreçte her kafadan bir ses çıktı tabii.tüyü kist yapar,bebeğe zarar verir,nasılsa bebek doğunca vereceksin şimdiden ver kurtul.ooof bu muhabbetten gerçekten sıkıldım.eminim evinde evcil hayvan besleyen herkesin duyduğu,bunaldığı sözler bunlar.

içimdeki herşeyi döktüm sizlere.bazen insanın yakınındakiler kendisini anlamıyor.umarım beni anlamışsınızdır.ay ne çok yazmışım.iyi geldi ama.
cuma akşamı eşimin dedesinin vefat haberini aldık.eşim adanaya gitti.çok tonton bir dedeydi.4-5 kere gördüm ama çok sevmiştim.Nur içinde yatsın.Toprağı bol olsun.her ölüm haberiyle insan bir kere daha herşeyin boş olduğunu anlıyor.gel gör ki bir zaman sonra yine günlük telaşların peşinde oluyor.öyle olmazsa da kendimizde güç bulamayız herhalde sevdiklerimizi kaybettikten sonra.

evet benden son haberler böyle.bundan böyle arayı bu kadar uzatmayacağım.düzenimi kurdum nasılsa.sevgiyle kalın:)