BUGÜNLERDE...
yorgunum,uykusuzum.öykü uyuyunca dinlenmeye,ev işlerini yapmaya,kendime vakit ayırmaya çalışıyorum.tabii ki o kısıtlı zamanda sadece birini yapabiliyorum:) her iş yarım kalıyor böylece.benim gibi düzenli birine göre değil.ama çocuklu ev böyle oluyormuş:)
tv izleyemiyorum.içim acıyor.ağlıyorum.evlatlarını kaybeden anneleri düşünüyorum.kendimi onların yerine koyuyorum.ağlıyorum...
eşim kpss'ye hazırlanıyor.onun rahat ders çalışması için destek oluyoruz,ses çıkarmıyoruz.son 15 gün...Allah tüm hazırlananlara yardımcısı olsun.kocacım da inşallah emeklerinin karşılığını alır:)
öykü pazartesi 2 aylık oldu.nasıl da geçiyor zaman.aşılarımızı olduk.çok az ağladık.ateşimiz de çıkmadı.maşallah.bir de şu gazımızı halletsek.bebek olunca illa böyle anlatılıyor galiba.herşey bizleşiyor.
temmuz'da izmir'de kardeşimin düğünü var.sonra rize'de 3 hafta seminer.bebekle bu sıcakta yolculuk nasıl yapılır?bebekle seminerde ders nasıl çalışılır?
biz yokken minnoş'a ne olacak?süre az olsa pansiyona bırakacaktık.ama 1 ay olunca maddi manevi zor bizim için.minnoş zaten 3 günde bile pansiyonda kafeste daralıyor.evde de bırakamıyoruz.apartmanda mamasını verecek kimse yok.açıkta kaldı canım kızım:(
*fotodaki bebek şekerimiz:)
